GIACOMO PUCCINI – „MADAME BUTTERFLY”

Libretto: Luigi Illica i Giuseppe Giacosa

Realizatorzy:

Xian Zhang – dyrygentka

Anthony Minghella – reżyseria

Carolyn Choa – choreografia

Michael Levine – scenografia

Han Feng – kostiumy

Peter Mumford – światło

Blind Summit Theatre – lalki

Obsada:

Asmik Grigorian – Cio-Cio-San

Elizabeth DeShong – Suzuki

Jonathan Tetelman – Pinkerton

Lucas Meachem – Sharpless

Czas trwania: 3 godziny i 15 minut

„Madama Butterfly” to jedna z najbardziej znanych oper Giacomo Pucciniego – twórcy, którego setną rocznicę śmierci muzyczny świat będzie obchodzić w listopadzie tego roku. Historia młodej, naiwnej Japonki, która bez cienia wątpliwości wierzy uczuciom amerykańskiego żołnierza, została zainspirowana sztuką zapomnianego dziś amerykańskiego dramatopisarza Davida Belasco. Ten z kolei skorzystał z powieści „Madame Chrysanthème” Francuza Pierre’a Lotiego o małżeństwie japońskiej gejszy z oficerem amerykańskiej marynarki – co wskazuje na wielką fascynację Europejczyków i Amerykanów krajami Dalekiego Wschodu, które na początku minionego stulecia jawiły się jako egzotyczne i pociągające. Podobnie jak ich mieszkanki...

Nie trzeba jednak wielu tysięcy kilometrów dystansu, by podobna historia wydarzyła się naprawdę. Odtwarza się ona wciąż i wciąż na nowo w różnych wersjach, wszędzie tam, gdzie życie wykrzywiają konflikty zbrojne (by przywołać choćby głośną w ostatnim czasie debatę na temat polskich CBOW – Children Born of War). I może właśnie autentyczność tej historii, oprócz oczywiście genialnej muzyki Pucciniego, jest tym, co przyciąga widzów na „Madama Butterfly”.

W partyturze niezwykły liryzm i subtelność muzyki, podbite wyrafinowaną kolorystyką, są absolutnie podporządkowane postaci tytułowej. Muzyka podkreśla ogromną przemianę, jaką Butterfly przechodzi w ciągu trzech aktów: od niewinnej, naiwnej nastoletniej narzeczonej, przez namiętną żonę i oddaną matkę, aż po determinację i szaloną odwagę. „Kiedy pisałem muzykę, widziałem ją przed sobą, małą dziewczynkę siedzącą na szczycie pagórka, z głową zwróconą ku oczekiwaniu” – zwierzał się przyjaciołom Puccini.

Asmik Grigorian, fot. Algirdas Bakas

„Madame Butterfly”, fot. Richard Termine/Met Opera