GIUSEPPE VERDI – „MOC PRZEZNACZENIA”

Libretto: Francesco Maria Piave

Realizatorzy:

Yannick Nézet-Séguin – dyrygent

Mariusz Treliński – reżyseria

Boris Kudlička – scenografia

Moritz Junge – kostiumy

Marc Heinz – światło

Bartek Macias – projekcje

Maćko Prusak – choreografia

Obsada:

Lise Davidsen – Leonora

Judith Kutasi – Preziosilla

Brian Jagde – Don Alvaro

Igor Golovatenko – Don Carlo

Patrick Carfizzi – Melitone

Soloman Howard – Markiz de Calatrava/Ojciec Gwardian

Czas trwania: 4 godziny i 25 minut

Bieżący sezon w Metropolitan Opera przynosi największą liczbę premier w nowoczesnej historii tej sceny. Wraz z amerykańskimi miłośnikami sztuki operowej poznają je widzowie transmisji na całym świecie. Kolejną, piątą już premierą tego sezonu jest Verdiowska „Moc przeznaczenia”, dla Polaków interesująca tym bardziej, że powstała we współpracy z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie, gdzie premiera odbyła się w minionym sezonie. Inscenizację przygotował słynny tandem Mariusz Treliński (reżyseria) i Boris Kudlička (scenografia), którego przedstawienia wyróżniają się nietypową, acz spójną i… często kontrowersyjną estetyką.

Treliński przenosi akcję opery do bliżej nieokreślonej współczesności, uwypuklając wątki o charakterze społecznym. „Punkt wyjścia jest u Verdiego, ale to, co mnie najbardziej interesuje, to krytyka społeczeństwa patriarchatu i pewnego sposobu myślenia, który w tym kraju jest bardzo trudny do zniesienia – wyjaśniał reżyser przed premierą. – Mam na myśli logikę narzucania swojej woli, pewnej dominacji i siły, która tu jest opowiedziana bardzo prosto przez figurę ojca”.

Istotnie, ojciec głównej bohaterki, Leonory, choć na scenie przebywa krótko, daje początek całej intrydze. Ukochany Leonory, Don Alvaro, którego nie akceptuje ojciec dziewczyny, przypadkowo go zabija. W chwili śmierci stary markiz przeklina córkę, a brat Leonory, Don Carlos, poprzysięga obojgu zemstę. Od tego momentu mamy do czynienia z nadprogramową ilością nieszczęśliwych nieporozumień i trudnych do wytłumaczenia zbiegów okoliczności; libretto tej opery wydaje się zagmatwane nawet na tle wielu innych, bynajmniej nieprostych, operowych historii. Nie ulega wątpliwości, że taki, a nie inny przebieg akcji nie byłby możliwy bez mocy przeznaczenia.

Opera jest koprodukcją nowojorskiej Metropolitan Opera oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie

The Met wyraża wdzięczność za wsparcie the Gramma Fisher Foundation, Marshalltown, Iowa, Lynne i Richardowi Pasculano oraz the Rosalie J. Coe Weir Endowment Fund.

Dodatkowe fundusze zapewnili the Walter and Leonore Annenberg Endowment Fund oraz Marina Kellen French.

Główne wsparcie pochodzi od firmy Rolex.

Lise Davidson, fot. Ray Burmiston

„Moc przeznaczenia”, fot. Krzysztof Bieliński